முற்கால சோழர்களின் ஆட்சியில் திருச்சி( history of trichy in previous chozhas period) :

ஆரம்பகால சோழர்களின் ஆட்சியின் கீழ், திருச்சிராப்பள்ளி ஒரு முக்கியமான நிர்வாக மற்றும் கலாச்சார மையமாக மாறியது. தற்போது திருச்சிராப்பள்ளியின் புறநகரான உறையூர் அவர்களின் தலைநகராக இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. சோழர்களைப் பற்றிய முதல் குறிப்பு அசோகரின் கி.மு 260 இல் வெட்டப்பட்ட கல்வெட்டு மூலம் தெரிய வருகிறது. பல்வேறு காலகட்டத்தில் சோழர்களால் வளர்ந்து வந்த இந்த நகரத்தில், கட்டப்பட்ட மிகப் பழமையான அணையான கல்லணை கட்டப்பட்டது.

பல்லவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் திருச்சி( history of trichy during pallavas period):

கி.பி. 5 ஆம் நூற்றாண்டில் பல்லவ மன்னர் முதலாம் மகேந்திரவர்மன், அவரது வாரிசுகள் அடிக்கடி புதுப்பித்த ராக்ஃபோர்ட்டின் அடித்தளத்தை அமைத்த பெருமைக்குரியவர்களாக திகழ்கின்றனர்.

இடைக்கால சோழர்கள் ஆட்சியில் திருச்சி (history of trichy during the period of chozhas):

9 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், திருச்சிராப்பள்ளி இடைக்கால சோழ மன்னர் விஜயாலய சோழனால் கைப்பற்றப்பட்டது, அவர் இப்பகுதியில் சோழர் ஆட்சியை மீண்டும் நிலைநாட்டினார். திருச்சிராப்பள்ளி ஒரு பிராந்திய கோட்டையாகவும், இடைக்கால சோழர்களின் மாகாண தலைநகராகவும் விளங்கியது, அதன் கீழ் இந்த நகரின் பெருமை உச்சத்தை அடைந்தது.

கி.பி 9 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கடைசி சோழ மன்னர் முதலாம் குலோத்துங்கன் வரை (1118 ஆண்டு) உறையூர் மற்றும் ஸ்ரீரங்கம் நகரங்களில் தங்கள் மறுக்கமுடியாத ஆட்சியை விரிவுபடுத்தினர்.

இருப்பினும், பிற்காலச் சோழர்கள் ஹொய்சாளர்களுடன் நடத்திய தொடர் போர்களால் சோழ அரசு பலவீனமடைந்தது. ராஜேந்திர சோழன், கடைசி சுதந்திர சோழ மன்னன், 1246 முதல் 1279 வரை ஆட்சி செய்தான். எனினும், அவன் காலத்தில் கூட, ஹோய்சால மன்னன் வீர சோமேஸ்வரன் ஸ்ரீரங்கம் வரை விரைவாகவும் வெற்றிகரமாகவும் ஊடுருவினான். அவரது வாரிசான மூன்றாம் நரசிம்மர் 1256 ஆம் ஆண்டில் ஸ்ரீரங்கம் கோவிலுக்கு மானியம் வழங்கினார்.

பாண்டியர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் திருச்சி (history of trichy during the period of pandyas) :

1296 ஆம் ஆண்டு வரை திருச்சிராப்பள்ளி ஹொய்சள மன்னர்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோதிலும், 1260 ஆம் ஆண்டில் ஜடவர்மன் சுந்தர பாண்டியனால் ஸ்ரீரங்கம் கைப்பற்றப்பட்டது. 1264 இல் ஜடவர்மன் சுந்தர பாண்டியன், ஹோய்சால மன்னர் வீர சோமேஸ்வராவுடன் போரிட்டு தோற்கடித்து ஸ்ரீ ரங்கநாதசுவாமி கோவிலில் அவரது கல்வெட்டு ஒன்றை நிறுவியுள்ளார். முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகரர், இரண்டாம் ஜடாவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் மற்றும் இரண்டாம் மாறவர்மன் குலசேகரர் ஆகியோரின் ஆட்சிக்கால பாண்டிய கல்வெட்டுகளும் உள்ளன.

1310 இல், பாண்டிய மன்னர், முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன், அரியணை ஏறிய அவரது மகன் சுந்தர பாண்டியரால் கொல்லப்பட்டார். ஆனால் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு அவர் முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகரனின் சட்டவிரோத மகன் விர பாண்டியனால் தூக்கி எறியப்பட்டார். அந்த கோபத்தில் சுந்தர பாண்டியன் தில்லியில் தஞ்சம் அடைந்தார் மற்றும் முஸ்லீம் தளபதி மாலிக் கஃபூரை ராஜ்யத்தின் மீது படையெடுத்து வருமாறு அனைத்து உதவிகளையும் வழங்கினார்.

மாலிக் காஃபூர் பாண்டிய நாட்டின் மீது 1311 இல் படையெடுத்தார். இந்த காலகட்டத்தில் விரபாண்டிய மன்னன் தோற்கடிக்கப்பட்டு, ஸ்ரீரங்கம் கோவில் சூறையாடப்பட்டது. அங்கிருந்த ரங்கநாதர் சிலை கைப்பற்றப்பட்டு, வெற்றி பெற்ற முகலாய மன்னர்களால் டெல்லிக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது, அங்கு சுல்தானின் அலாவுதீன் கல்ஜியின் இளம் மகள் சிலை மீது ஆர்வம் கொண்டு அதை ஒரு விளையாட்டு பொருளாக வைத்து பயன்படுத்தியதால் அழிவிலிருந்து காப்பாற்றபட்டது. பிற்காலத்தில் இதுபற்றிய தகவல் அறிந்த உள்ளூர் மக்கள், டெல்லி வரை சென்று போராடி அந்த சிலையை மீட்டு வந்ததாக கூறப்படுகிறது. அங்கிருந்து மீட்டு வந்த பின்னர் நிலைமை சீராகும் வரை காட்டுக்கு நடுவில் உள்ள ஒரு குகைக்கு எடுத்துச் சென்று அங்கு பாதுகாத்து வந்தனர். இந்த சிலை ஐம்பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்த குகையில் இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது.

1371 இல் கம்பண்ணா உடையார் ஸ்ரீரங்கத்தைக் கைப்பற்றும் வரை, ரங்கநாதர் விக்ரகம் குகையில் தான் இருந்தது. இதற்கிடையில், 1311 இல் ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் மாற்று சிலை நிறுவப்பட்டது மற்றும் முஸ்லீம் படைகள் விலகிய பின்னர் இந்த சிலைக்கு வழிபாடு தொடர்ந்தது. 1327 இல் சுல்தானின் படைகள் மீண்டும் படையெடுத்தபோது, மாற்று சிலை பாதுகாப்பாக மாற்றப்பட வேண்டியிருந்தது. எனவே, சிலை மதுரைக்கும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை வழியாக திருவாங்கூருக்கும் மாற்றப்பட்டது, இறுதியில் திருப்பதியில் முடிந்தது. 1371 இல், கம்பண்ணா கோயிலைப் புதுப்பிக்கத் தொடங்கியபோது, பழைய ரங்கநாதர் விக்ரகம் மீண்டும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது.

பிற்கால மன்னர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் திருச்சி( history of trichy):

1327 வாக்கில் டெல்லி சுல்தானியர்கள் பாண்டிய அரசின் மீது முழுமையான இறையாண்மையை நிறுவ முடிந்தது. மாபார் மாகாணம் டெல்லியால் நியமிக்கப்பட்ட துணைவேந்தர்களால் உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் ஆட்சி செய்யப்பட்டது. 1335 ல், அப்போதைய துணைவேந்தர் ஜலாலுதீன் அஹ்சான் கான் தனது சுதந்திரத்தை அறிவித்து மதுரை சுல்தானை நிறுவினார். ஆரம்பகால சுல்தான்கள் ஹொய்சாள ஆட்சியாளர்களின் அடிக்கடி படையெடுப்புகளைச் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது. 1343 இல் திருச்சிராப்பள்ளியில் ஹொய்சள மன்னர் மூன்றாம் வீர பல்லாலாவின் மரணத்துடன் இந்த தாக்குதல்கள் முடிவடைந்தன.

14 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், மதுரை சுல்தான்கள் வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கினர். படிப்படியாக, விஜயநகர சாம்ராஜ்யம் ராஜ்யத்தின் வடக்குப் பகுதிகளில் தங்கள் கட்டுப்பாட்டை நிறுவத் தொடங்கியது. திருச்சிராப்பள்ளியை விஜயநகர இளவரசர் கம்பண்ண உடையார் 1371 இல் கைப்பற்றினார். மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஸ்ரீரங்கத்தில் உள்ள பாழடைந்த ரங்கநாதசுவாமி கோவில் பழைய நிலைக்குத் திரும்பியது. மதுரை, பின்னர் தலைநகராக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது மற்றும் 1378 வாக்கில், மதுரை சுல்தான்கள் ஆட்சி முடிவு பெற்றது.

பின்னர் விஜயநகரப் பேரரசு இப்பகுதியை 1378 முதல் 1530 வரை ஆட்சி செய்தது. அதன் ஆட்சி இந்து மதத்தின் மறுமலர்ச்சி மற்றும் முஸ்லீம் ஆட்சியாளர்களால் அழிக்கப்பட்ட கோவில்கள் மற்றும் நினைவுச்சின்னங்களின் புனரமைப்பு ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்பட்டது. மதுரை மாகாணம் விஜயநகர மன்னர்களால் நியமிக்கப்பட்ட துணைவேந்தர் அல்லது நாயக்கரால் உருவாக்கப்பட்டு ஆட்சி செய்யப்பட்டது.

நாயக்கர்கள் காட்சிக்காலத்தில் திருச்சி (history of trichy during the period of nayaks) :

1500 களின் முற்பகுதியில் விஜயநகரப் பேரரசு வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கிய போது, நாயக்கர்கள் தங்கள் ஆட்சியை இங்கு நிறுவ தொடங்கினர். 1538 முதல் 1563 வரை ஆட்சி செய்த முதல் சுதந்திர மதுர நாயக்கர் விஸ்வநாத நாயக்கர் ஆவார். இவர் ஆட்சிக்கு வந்த காலத்தில் ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீ ரங்கநாதசுவாமி கோவில் மற்றும் மலைக்கோட்டை உட்பட பல கோவில்களில் அவர்கள் புதிய மண்டபங்களைக் கட்டினார்கள்.

1616 இல், முட்டு விரப்ப நாயக்கர் தலைநகரை மதுரையிலிருந்து திருச்சிராப்பள்ளிக்கு மாற்றினார். 1623 விஜயநகரப் பேரரசில் நடந்த உள்நாட்டுப் போரில், முத்து விரப்ப நாயக்கர், யச்சாமாவுக்கு எதிராகப் போட்டியிடும் உரிமை கோரிய ஜக்க ராயாவை ஆதரித்தார். திருச்சி அருகே தோப்பூரில் நடந்த போரில், முத்து வீரப்ப நாயக்கர் பிடிபட்ட போது ஜக்க ராயா தோற்கடிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். முட்டு விரப்பா இல்லாத நிலையில், அவரது மகன் திருமலை நாயக்கர் அரசராக முடிசூட்டப்பட்டார். திருமலை நாயக்கர் 1634 இல் மீண்டும் மதுரையை தலைநகரமாக மாற்றினார்.

1665 இல், சொக்கநாத நாயக்கர் மீண்டும் தலைநகரை திருச்சிராப்பள்ளிக்கு மாற்றினார். இப்போது திருச்சிராப்பள்ளியில் ராணி மங்கம்மாள் மஹால் என்று அழைக்கப்படும் புதிய அரண்மனை கட்டுவதற்காக சொக்கநாத நாயக்கர் மதுரையில் உள்ள திருமலை நாயக் மஹாலை ஓரளவு தகர்த்தார். சொக்கநாதர் ஒரு பலவீனமான மன்னர் மற்றும் பல பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டார். அவர் தஞ்சாவூர் நாயக்கர் ராஜ்யத்தின் விவகாரங்களில் ஊடுருவினார். அவரது ஊடுருவல் இறுதியில் மராத்தியர்களின் குறுக்கீடு மற்றும் தஞ்சாவூர் மராட்டிய ராஜ்யத்தை சார்ந்த வெங்கோஜியால் உருவாக்கப்பட்டது. மைசூர் படைகளும் மறவர்களும் அடிக்கடி திருச்சிராப்பள்ளியின் மீது படையெடுத்தனர். சொக்கநாதன், சுல்தானாக இரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த ஒரு முஸ்லிம் அதிகாரியிடம் தனது சிம்மாசனத்தை இழந்து 1685 இல் இறந்தார். அவருக்குப் பிறகு அவரது மனைவி ராணி மங்கம்மாள் நாயக்கர் ஆட்சியாளர்களில் சிறந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். அவளது ஆட்சியின் போது, மதுரை இராணுவம் தஞ்சாவூர் மராட்டியர்களை தோற்கடித்து, 1697 இல் மைசூரின் சிக்க தேவ ராயாவின் படையெடுப்பை முறியடித்தது. 1695 இல், நாயக்கர் இராணுவம் திருவிதாங்கூரை ஆக்கிரமித்து அதன் அரசர் ரவிவர்மாவிடம் தஞ்சம் அடைந்தது. இருப்பினும், மங்கம்மாள் 1697 இல் சுல்பிகார் அலிகானின் கீழ் முகலாயப் படைகளுக்கு சமர்ப்பித்து அஞ்சலி செலுத்த வேண்டியிருந்தது. ராம்நாட் மற்றும் புதுக்கோட்டை மாநிலங்கள் உருவாகுவதை அவளால் தடுக்க முடியவில்லை. மங்கம்மாளுக்குப் பிறகு அவரது பேரன் விஜயா ரங்கா சொக்கநாதா ஆட்சி செய்தார். விஜய ரங்கா 1731 இல் இறந்தார், அவருக்குப் பிறகு அவரது மனைவி மீனாட்சி, நாயக்கர் ஆட்சியாளர்களில் கடைசியாக ஆட்சி செய்தார்.

பிற்கால ஆட்சியாளர்கள் காலத்தில் திருச்சி (history of trichy):

கர்நாடக தளபதி சந்தா சாஹிப் 1734 இல் ஆட்சியில் இருந்த போது, மீனாட்சி நாயக்கர் ஆட்சிக்காலத்தில் முதன்முறையாக திருச்சியின் மீது படையெடுத்தார். மீனாட்சி நாயக்கர் சமாதானம் செய்து அவருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். சந்தா சாஹிப் மீனாட்சியின் இறையாண்மையை ஒரு கோடி ரூபாய் கட்டணமாக அங்கீகரித்து ஆற்காட்டிற்கு திரும்பினார்.

1736 இல், சந்தா சாஹிப் திருச்சிக்குத் திரும்பினார். பின்னர் 1734 ஒப்பந்தத்தை மீறி, தன்னை ராஜ்யத்தின் எஜமானராக மாற்றினார். இதனால் அவமானமடைந்த மீனாட்சி நாயக்கர் விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டார். இதற்கு பின்னர் சந்தா சாஹிபுக்கு “திருச்சிராப்பள்ளியின் நவாப்” என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. 1736 முதல் 1741 வரை இடைப்பட்ட காலத்தில் அவர் மராட்டியர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டு சிறைபிடிக்கப்பட்டார். பின்னர் வந்த காலத்தில் மராட்டிய தளபதி முராரி ராவ் 1741 முதல் 1743 வரை திருச்சிராப்பள்ளியை ஆண்டார், ஹைதராபாத்தின் நிஜாம் திருச்சிராப்பள்ளியின் மீது படையெடுத்து நகரை ஒப்படைக்க முராரி ராவுக்கு லஞ்சம் கொடுத்தார். இப்படியாக திருச்சிராப்பள்ளி மாநகரம் பல்வேறு கால கட்டங்களில் பல்வேறு மன்னர்களின் ஆளுகையின் கீழ் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

18 ஆம் நூற்றாண்டின் போது, திருச்சிராப்பள்ளி பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது.1865 ஆம் ஆண்டு நகர மேம்பாட்டுச் சட்டத்தின்படி 1866 இல் திருச்சினோபோலி நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது, அதைத் தொடர்ந்து 1871 இல் ஸ்ரீரங்கம் நகராட்சி மற்றும் 1972 இல் பொன்மலை நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது. பின்னர் மூன்று நகராட்சிகளும் 1994 இல் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு திருச்சிராப்பள்ளி நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது. 1875 ஆம் ஆண்டில், வேல்ஸ் இளவரசர் ரங்கநாதசுவாமி கோவிலுக்குச் சென்று தங்கக் கோப்பையை வழங்கினார். 1871 இல் நடத்தப்பட்ட முதல் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் 76,530 மக்கள்தொகை இருந்தது, இது மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியின் இரண்டாவது பெரிய நகரமாக மாறியது.

இந்தியாவின் பெரிய தெற்கு ரயில்வே நிறுவனம் 1853 இல் திருச்சிராப்பள்ளியை தலைமையிடமாகக் கொண்டு நிறுவப்பட்டது. 1859 இல், நிறுவனம் தனது முதல் ரயில் பாதையை திருச்சிராப்பள்ளி மற்றும் நாகப்பட்டினம் இடையே நிறுவியது. இந்நிறுவனம் 1874 இல் கர்நாடக ரயில்வே நிறுவனத்துடன் இணைக்கப்பட்டு தென்னிந்திய ரயில்வே நிறுவனத்தை உருவாக்கியது. தென்னிந்திய ரயில்வே நிறுவனம் 1928 இல் பொன்மலை ரயில்வே வோர்க் ஷாப் ஒன்றை நிறுவி, நாகப்பட்டினத்தில் இருந்து திருச்சிராப்பள்ளிக்கு ரயில்வே வோர்க் ஷாப்பை மாற்றியது.

இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தில் திருச்சிராப்பள்ளி முக்கிய பங்கு வகித்தது. வி.வி.எஸ். ஐயர், பி.ரத்தினவேல் தேவர் மற்றும் டி.எஸ்.எஸ் ராஜன் போன்ற பல தலைவர்கள் திருச்சியைச் சேர்ந்தவர்கள். 1928 தென்னிந்திய ரயில்வே வேலை நிறுத்தத்தில் மூன்று மாதங்களுக்கு மேலாக நீடித்த திருச்சி சுதந்திர போராட்டத்தில் ஒரு முக்கிய பங்கு வகித்தது. வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் போது வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் வன்முறையற்ற போராட்டங்களும் நடைபெற்றன.

இப்படியாக ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஒவ்வொரு விதமாக வளர்ந்து வந்த திருச்சிராப்பள்ளி மாநகரம் தற்போது தமிழகத்தின் பெரிய நகரங்களுள் ஒன்றாக விளங்குகிறது.

The post திருச்சிராப்பள்ளி மாநகரின் வரலாறு (history of trichy) first appeared on Various Informations in Tamil about Thiruchirapalli.